جوان آنلاین: لیگ بیستوچهارم هیچ دستاوردی برای پرسپولیس نداشت؛ نه قهرمانی در لیگ، نه رقابتهای حذفی و نه حتی سهمیه حضور در سطح ۲ لیگ قهرمانان آسیا. بدتر اینکه سرخپوشان پایتخت با کسب ۶۰ امتیاز از ۱۸ برد، شش تساوی و شش باخت، با تفاضل گل کمتر نسبت به سپاهان (پنج گل) در رده سوم جدول حضور داشتند، یعنی نه تنها نتوانسته بودند از وضعیت نابسامان حریف دیرینه خود (استقلال) که در میانههای جدول جا خوش کرده بود استفاده کنند حتی نتوانسته بودند از عهده دو رقیب دیگر (تراکتور و سپاهان) برآیند. همین چند مورد کافی بود که هواداران پرسپولیس که در طول فصل هم بارها و بارها خواهان برکناری درویش شده بودند، این بار راه باشگاه را در پیش بگیرند و باشعارهای حیاکن، رها کن این مهم را به مدیرعامل سرخپوشان تأکید کنند که به هیچ عنوان او را نمیخواهند.
در چنین شرایط بغرنجی تنها جذب چند ستاره میتوانست جو را به سود درویش تغییر دهد و اندکی از حجم انتقادهایی را که او هر روزه شاهدش بود بکاهد، خصوصاً که مدیرعامل وقت سرخپوشان خوب میدانست عدمنتیجهگیری تیمش در لیگ بیستوچهارم ارتباط مستقیمی در بیکفایتیهای او در حفظ مهرههای تأثیرگذار تیم داشت، با وجود این پرسپولیس در نقل و انتقالات پیشفصل (لیگ بیستوپنجم) هم بازیکنان زیادی را از دست داد (الکسیس گندوز، امیرحسین فرخی، ایوب العملود، سردار دورسون، سعید صادقی، سعید مهری، عرفان ملاپور، عیسی آلکثیر، فرشاد فرجی، گیورگی گولسیانی، مسعود ریگی و وحید امیری) که البته بسیاری از آنها در فهرست مازاد کارتال ترکتبار بود؛ مربیای که نتوانست در پرسپولیس نتیجه قابل توجهی کسب کند و در جریان جنگ ۱۲ روزه و حمله وحشیانه رژیم غاصب به خاک مقدس ایران باوجود قراردادی که داشت، به بهانه مشکلات خانوادگی از ادامه حضور در پرسپولیس سر باز زد. این جریان دست درویش را در انتخاب مهرههای مدنظر خودش باز گذاشت. تیوی بیفوما و سرژ اوریه در رأس فهرست نفرات مدنظر مدیرعاملی بودند که طی دو سال گذشته با تصمیمات سراسر اشتباه خود، مشکلات عدیدهای را برای سرخپوشان به بار آورده بود، اما تغییری در تفکرات و روند حرکتی خود ایجاد نکرده بود، به طوری که بیفوما را با هزینهای گزاف (رضایتنامه و قرارداد) جذب کرد، حال آنکه گفته میشد پرسپولیس میتوانست بیفوما را بدون هیچ پرداختی بابت رضایتنامه، به عنوان بازیکن آزاد جذب کند. اوریه دومین شاهکار درویش بود که از آن به عنوان بزرگترین انتقال این سالهای پرسپولیس یاد میکرد، اما طولی نکشید که مشخص شد چرا این بازیکن یک سال خانهنشین بوده است. اوریه در عین ناباوری هپاتیتی از آب درآمد، اما درویش جای عذرخواهی شاکی شد که خیلیها در فوتبال اروپا هپاتیت دارند و بازی هم میکنند، اما اوریه در تمام طول نیمفصل نخست یا در حال پیگیری بیماری خود بود یا مصدوم یا اگر هم گاهی به میدان رفت، هیچ نکته مثبتی برای رو کردن نداشت. پیام نیازمند، امین کاظمیان، حسین ابرقویی، رضا شکاری، مارکو باکیچ، محمد عمری، مجتبی فخریان و محمدحسین صادقی دیگر نفراتی بودند که در نقل و انتقالات نیمفصل به جمع سرخپوشان اضافه شدند که در این بین سرژ اوریه نخستین بازیکنی بود که در نقل و انتقالات زمستانی جدا شد. فرشاد احمدزاد نفر بعدی بود که در نیمفصل راهش را از پرسپولیس جدا کرد و فخریان هم که با سروصدای زیادی پیراهن پرسپولیس را برتن کرد، اگر خریداری پیدا کند، پرسپولیس از انتقال او استقبال هم میکند.
البته که درویش این بار برخلاف همیشه در کمترین زمان ممکن بعد از جدایی کارتال تکلیف نیمکت سرخپوشان را مشخص کرد. وحید هاشمیان گزینهای بود که خیلی زود به جای کارتال ترکتبار نشست. انتخاب هاشمیان، اما از همان روزهای نخست با انتقادهای بسیاری همراه بود. بسیاری بر این باور بودند که این دانشآموخته فوتبال آلمان در پرسپولیس جواب نمیدهد و اتفاقاً همینطور هم شد. حجب و حیای هاشمیان به درد کار پرسپولیس نمیخورد، چراکه او برای حفظ آرامش تیم برای جذب مهرههای مورد نظر خود با درویش دهان به دهان نشد و این شرایط دست مدیرعامل وقت سرخپوشان را برای ادامه اهمالکاریهایش باز گذاشت تا دست سرمربی جوان سرخپوشان حین مسابقات کاملاً بسته و خالی باشد.
پرسپولیس کارش را با تساوی مقابل فجر تازهوارد آغاز کرد، هرچند این تساوی در هفته دوم با برتری یک برصفر مقابل سپاهان جبران شد تا خوشحالی هوادار از پیروزی مقابل رقیب زردپوش مانع به حاشیه کشیدن تیم از همان ابتدای راه شود، اما در ادامه پرسپولیس جز تساوی دشت نکرد؛ از بازی با فولاد گرفته تا چادرملو، ملوان و گلگهر؛ روندی که صدای هوادار را درآورد و در کمال تأسف، علاوه بر درویش، هاشمیان هم شعار حیاکن، رها کن را با گوشهای خود شنید! هفته هفتم رقابتهای لیگ برتر، اما جدیترین شوک ممکن به پرسپولیس و هوادارانش وارد شد. این تیم در خرمآباد با نتیجه ۲ بر یک به خیبر باخت؛ باختی که میتوانست پرسپولیس را به چالش بکشد، اما درویش قبل از آنکه عرصه به او تنگتر شود، استعفا کرد، شاید، چون میدانست اگر خودش پیشقدم نشود، هیئت مدیره عذرش را خواهد خواست؛ استعفایی که پذیرفته شد تا بعد از رایزنیهای متعدد و مطرح شدن نامهای مختلف، دست آخر پیمان حدادی، عضو هئیت مدیره باشگاه به عنوان مدیرعامل جدید معرفی شود.
با رقم خوردن نخستین شکست فصل، هیئت مدیره در خصوص ادامه همکاری با هاشمیان مردد شد، اما استعفای درویش و فاصله زمانی اندک تا بازی با ملوان، آقایان را از تصمیمگیری در مورد تغییر سرمربی تیم برحذر داشت و پرسپولیس بعد از هفتهها، سرانجام دومین برد فصل را هم تجربه کرد و با برتری مقابل ذوبآهن، شکست مقابل خیبر را جبران کرد و همراه مدیرعامل تیم به سمت تماشاگرانی رفت که سرانجام بعد از هفتهها شاهد نخستین برد خانگی تیمشان در لیگ بیستوپنجم بودند، اما این برد هم فایدهای نداشت.
هیئت مدیره دیگر دلش به ادامه همکاری با هاشمیان نبود و سرمربی جوان پرسپولیس هم این را خوب میدانست و همانطور که از او انتظار میرفت برخوردی کاملاً حرفهای داشت و تا آخرین لحظه در تمرینات تیم شرکت کرد تا سرانجام محمد انصاری که بعد از مدیرعامل شدن پیمان حدادی به عنوان مشاور او انتخاب شده بود، در پایان یکی از تمرینات نخستین روزهای آبانماه به هاشمیان بگوید که باشگاه دیگر ادامه قصد ادامه همکاری با او را ندارد، البته آقایان به هاشمیان پیشنهادی در حد حضور در تیمهای پایه و آکادمی را هم داده بودند، اما مورد موافقت قرار نگرفت تا پرونده هاشمیان در پرسپولیس بسته و دوران اوسمار آغاز شود؛ مربی جوانی که ابتدای فصل گذشته نیز درویش سراغش رفته بود، اما دست رد به سینه سرخپوشان زده بود و این بار هم پیشنهاد مطرحشده را از زوایای مختلف بررسی کرد و سپس تصمیم به بازگشت دوباره به جمع سرخپوشان گرفت، هرچند در این بین کریم باقری باز هم به طور موقت هدایت سرخپوشان را برابر تراکتور به دست گرفت؛ دیداری که با تساوی یک- یک به پایان رسید و اوسمار از روی سکوها نظارهگر آن بود. حضور اوسمار در پرسپولیس همزمان شد با فیفادی تا سرمربی برزیلی یک هفتهای وقت داشته باشد برای شناخت تیمش. اوسمار در بازگشت دوباره به جمع سرخپوشان استارت فوقالعادهای زد، به طوری که نه فقط در مصاف با استقلال خوزستان که نخستین بازی رسمی او به شمار میرفت که در بازی با شمسآذر هم به برتری رسید، اما در دربی به تساوی رضایت داد، هرچند روند پیروزیهای پرسپولیس اوسمار بعد از دربی هم ادامه پیدا کرد و این تیم پیکان، آلومینیوم و مسرفسنجان را هم شکست داد. تنها باخت پرسپولیس با اوسمار به یکشانزدهم جامحذفی و مصاف با تراکتور برمیگردد که یک بازی جذاب، هیجانانگیز و بسیار جالب توجه بود که با تساوی در جریان ۹۰ دقیقه و وقتهای اضافه کارش به ضربات پنالتی کشید و در عین ناباوری تکلیف در دور نخست پنالتیها مشخص نشد و کار به دور دوم کشیده شد تا دست آخر اوسمار نخستین باخت با پرسپولیس را در اواخر آذرماه و برابر تراکتور تجربه کند.
داستان اوسمار، اما با هاشمیان کاملاً متفاوت است، نه صرفاً، چون بعد از حضورش در پرسپولیس چنان متحول شد که نیمفصل نخست را با کسب ۲۸ امتیاز از هفت برد، هفت مساوی، یک باخت و حضور در رده دوم جدول و فاصله دو امتیازی با سپاهان صدرنشین و سه امتیازی از استقلال (تیم سوم جدول) به پایان برد بلکه از آن جهت که قبل از پایان نیمفصل نخست، فهرست مهرههای مورد نظر خود را تحویل مدیریت داده است تا بتواند با برطرف کردن نقطهضعفهای تیمش، نیمفصل نخست خود را برای کسب عنوان قهرمانی به صدر جدول برساند. در همین راستا پرسپولیس ایگور سرگیف، مهاجم ازبکستانی را به فهرست خود اضافه کرده و درصدد جذب اکبر علیجانوف (مدافع ازبک) و همچنین فرزیل معاملهگری نیز است، اما هنوز به توافقات نهایی نرسیده است.
